انسان شناسي از منظري نو

گاه هويت من دو نوع مي باشد:

الف- من با هويت خود طبيعي محض: مراد عامل مديريت حيات طبيعي محض است كه در همه جانداران، از حيوانات گرفته تا انسان هاي عادل و وارسته وجود دارد. اين من، جز تورم خود و سلطه بر جز خود و قرار دادن همه واقعيات در مسير تورم و سلطه، هدف ديگري ندارد. اين من همه خوبي ها و بدي ها و قوانين را بر مبناي خودخواهي مي سنجد. اين من جهت نيل به خواسته هاي خود، همه ارزش ها را زير پا مي گذارد و گاه براي يك دستمال ناچيز، صدها قيصريه را به آتش مي كشد. من با هويت خود طبيعي، "من محور" است. يعني همه چيز را براي خود مي خواهد و بس. اين من محوري موجب شده تا تاريخ طبيعي و حيواني براي انسان ها تداوم پيدا كند و انسان ها از ورود به تاريخ انسانيت محروم شوند. خودطبيعي محض داراي ويژگي هاي زير است:

- خود طبيعي، خود را پيشوا فرض مي كند و به دنبال خود راه مي افتد.

- تكبر و نخوت و بيماري خودبزرگ بيني از مختصات هواپرستي است.

- خود طبيعي با هر آن چه مطابق هوا و هوس نباشد، مبارزه مي كند.

- خود طبيعي، خود را معبود يا امام خويشتن مي سازد.

- خود طبيعي، خواهان لذت پرستي است.

- خود طبيعي موجب انحراف از حق و عدالت مي شود.

- خود طبيعي هيچ نظم و قانوني را در جهان هستي نمي پذيرد.

- تقدم روابط بر ضوابط، ناشي از خود طبيعي است.

- خود طبيعي، خود را هدف و ديگران را وسيله تلقي مي كند.

ب- من با هويت خود پويا به سوي كمال: مسير و حركت اين من رو به بالاست و حتي براي يك لحظه به دور خود نمي پيچد. اين من به خود نمي نگرد تا هويت رو به كمال خود را از دست بدهد.

 

اين من هرگز خود طبيعي محض را ملاك ارزش ها قرار نمي دهد، زيرا به خوبي درمي يابد كه وسايل و عوامل رشد و كمال انسان خارج از خود طبيعي است كه وسيله جلب لذت و دفع ضرر مي باشد.

انساني كه از خود پويا برخوردار است، لااقل از چند ويژگي برخوردار است: 

* به ارزيابي خويشتن مي پردازد.

* خود را جدي مي گيرد.

* خيرخواه خويشتن است.

 

ارزيابي خويشتن

 

ارزيابي خويشتن برتر از خودشناسي است. تعداد كساني كه به ارزيابي خويشتن پرداخته اند، بسيار كم هستند و به ندرت انسان ها به چنين كاري توفيق پيدا مي كنند. دشواري ارزيابي خويشتن ناشي از عوامل زير است:

 

1- انسان بايد با ابعاد رواني خود آشنايي داشته باشد و از رسوبات دروني خود كه در موقعيت فعلي و آينده او مؤثر است، آگاه باشد.

 

2- كميت و كيفيت قدرتي كه موجوديت او را تشكيل مي دهد، بشناسد.

 

3- رابطه خود را با اصول و قوانيني كه موجب تكامل مي شوند، دقيقآ بشناسد.

 

ارزيابي خويشتن نبايد به استقلال مطلق شخصيت منجر شود، زيرا در آن صورت نوعي مبارزه با خويشتن نمودار مي شود كه موجب مبارزه با ديگران خواهد شد. استقلال شخصيت نيز به اين معناست كه انسان موجوديت خود را فوق اصول و ارزش ها تلقي كند. اين گونه احساس استقلال، نشانه خودخواهي انسان است. خطاي انسان ها در ارزيابي و شناخت خويشتن تا حدودي معلول فرهنگ هاي حاكم بر جوامع است. يعني فرهنگ هايي كه به فكر تعليم روش هاي ارزيابي خويشتن براي انسان ها نمي باشند. اين فرهنگ ها به اين مسأله حياتي اهميت نمي دهند كه مردم بايد دقايقي به ارزيابي ابعاد وجودي خود بپردازند.

 

جدي گرفتن خويشتن

 

انساني كه خود را جدي مي گيرد، نه خود را فريب مي دهد و نه ديگران را. براي جدي گرفتن خود، بايد مراحل زير را در نظر گرفت:

 

1- خود را كاملا بشناسد. يعني سرمايه هاي وجودي خود را درست ارزيابي كند.

 

2- پس از شناسايي خود، احساس نياز به هدف عالي حيات پيدا خواهد شد.

 

3- توجه جدي به هدف عالي حيات موجب مي شود انسان دريابد كه اين هدف جز با به فعليت رسيدن استعدادها و امكانات وجودي انسان ميسر نيست.

 

4- پس از طي مراحل فوق، آدمي درمي يابد كه با "خود" نمي توان شوخي كرد. يعني خود را نمي توان تسليم قوانين طبيعت و ديگر انسان ها نمود. اين خود، وابسته به مشيت الهي است و بايد آن را جدي گرفت.

 

من انساني به گونه اي است كه هيچ قدرتي نمي تواند راهي به درون آن پيدا كند، زيرا خداوند شخصيت انساني را منطقه ممنوعه اي قرار داده كه فقط خود انسان اجازه ورود به آن را دارد و بس. اگر انسان حرمت اين منطقه را نشكند و خود را فريب ندهد، ديگري قادر نخواهد بود وي را بفريبد.

تعداد بازدید: ۱۲۸۶

فرم تماس

آدرس:

فلکه دوم صادقیه - بلوار آیت الله کاشانی - خ حسن آباد - کوچه 4 - پلاک 22 - ایران - تهران

کد پستی: 1481843465
مرکز فروش آثار:
ایمیل: info@ostad-jafari.com
تلفن ثابت: +9821 44091042 +9821 44005453
نمابر: +9821 44070200
حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به موسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری است
توسعه و پشتیبانی فنی شرکت توسعه همراه افزار ایرانیان