حیات: چیستی و چرایی

7- تجرید روح از علایق مادی : برخی از مكاتب هندی، هدف حیات را پاك ساختن روح از هوا و هوس ها می دانند. طرفداران این مكاتب فقط به یك بعد روح توجه دارند و آن را تقویت می كنند، اما از دیگر ابعاد روح كه از برقرار ساختن ارتباط صحیح با انسان و جهان به فعلیت می رسد، غفلت می ورزند.

اوج اعتلای این هدف موقعی است كه جوینده تجرید، خود را "حق" می بیند و دم از "اناالحق" می زند و یا می گوید: "نیست اندر جبه ام الا خدا"!

 

من پس از مطالعات تا اندازه ای قانع كننده و تفكراتی كه برای وجدان خودم رضایت بخش بوده است، به این نتیجه رسیده ام كه این مرتاضان با به دست آوردن یك بعد بسیار لطیف و محیط به جهان هستی كه می توانند جهان را مانند یك واحد برای دریافت خود احضار كنند، به خطا و اشتباهی بسیار عجیب دچار می شوند. آن اشتباه این است كه به جای این كه عظمت و احاطه روحی خود را در آن موقع درك كنند، خدا را كوچك می كنند!! البته می توان گفت: اگر روح انسانی در آن حالات ظریف، به خطای مزبور مرتكب شود، معلوم می شود كه روح اعتلایی نیافته است.

 

8 - نیروانا : این هدف را "بودا" مطرح كرده است. راه رسیدن به این هدف نیز همان تجرید روح از علایق مادی است. این مكتب برخی از استعدادهای انسانی را نادیده می گیرد و خود انسانی را از جریان واقعی آن دور می سازد. در واقع، این مكتب برخی از واقعیات انسانی را حذف می كند.

 

9- آزادی مطلق : طرفداران این هدف، آزادی از هر قید و بندی را هدف حیات تلقی می كنند. این ساده لوحان معنای آزادی را درست درك نكرده اند، زیرا آزادی وسیله است، نه هدف. آزادی آن قدرت انتخابی است كه اگر با اندیشه و هدف گیری صحیح همراه باشد، موقعیت آدمی را معقول تر و عالی تر می كند. چون آزادی از دینامیسم حیات می جوشد، لذا نه تنها هدف نهایی حیات، بلكه هدف نسبی زندگی هم نمی تواند تلقی شود.

 

10- هدف حیات در ادیان الهی : از نظر ادیان الهی، حیات جلوه ای ممتاز از مشیت خداوندی است. هدف حیات نیز سیر به سوی خدا و قرب ربوبی است. در قرآن كریم هدفداری حیات به صورت های مختلفی بیان شده است.

 

 

هدف حیات در قرآن

 

آیات قرآنی را پیرامون هدفداری حیات به ده گروه می توان تقسیم كرد: 

1- آیاتی كه می گوید دستگاه خلقت بیهوده نیست، از جمله (آل عمران - 191)

2- آیاتی كه حق بودن جهان هستی را مطرح كرده است، مانند (انعام - 73)

3- آیاتی كه می گوید خلقت جهان هستی برای بازی وسرگرمی آفریده نشده است.(انبیاء-16)

4- آیاتی كه هدفدار بودن زندگی انسان را گوشزد می كند. (مومنون - 115)

5- آیاتی كه مقصد نهایی همه حركت ها را به سوی خدا می داند. (شوری - 53)

6- آیاتی كه از رجوع انسان ها به سوی خدا سخن می گوید. (آل عمران - 109)

7- آیاتی كه بهشت را از آن نیكوكاران و جهنم را از آن بدكاران می داند. (شوری - 22)

(نساء - 140) 8- آیاتی كه پایان حیات را لقاء الله (دیدار خداوندی) معرفی می كند. (كهف - 110)

9- آیاتی كه غوطه ور شدن در پدیده های طبیعی محض را به عنوان حیات دنیا معرفی می كند و آن را تقبیح می نماید. (محمد - 36)

10- آیاتی كه هدف حیات را عبادت تلقی می كند و انسان ها را به اخلاص فرا می خواند. (ذاریات - )56

با ملاحظه این آیات ده گانه، می توان اصول زیر را استنباط كرد:

 

الف- دستگاه خلقت عبث و بیهوده نیست. این اصل را می توان از بررسی جهان خارج كه بر آن نظم حاكم است و هم چنین از ملاحظه جهان درونی به دست آورد.

از آغاز رشد فكری، نوعی دریافت اصیل در درون ما به وجود می آید كه با تخیل و پندارهای كه جهان هستی را بازی تلقی می كند، به مبارزه برمی خیزد. این مبارزه مانند مبارزه وجدان با پلیدی ها ادامه پیدا می كند تا آن گاه كه یا پیروز می شود و هدف اعلای جهان را به انسان نشان بدهد و یا شكست بخورد و انسان را روانه قهوه خانه نماید.

 

ب- جهان هستی كه قانون مند است، براساس حق آفریده شده است. یعنی برمبنای شایستگی ها به وجود آمده و هیچ واقعیتی در جهان بی ارزش نیست.

 

ج- جهان آفرینش بازیچه نیست، بلكه امری جدی است. درك چهره ریاضی جهان، جدی بودن آن را بیان می كند.

تعداد بازدید: ۴۸۲

فرم تماس

آدرس:

فلکه دوم صادقیه - بلوار آیت الله کاشانی - خ حسن آباد - کوچه 4 - پلاک 22 - ایران - تهران

کد پستی: 1481843465
مرکز فروش آثار:
ایمیل: info@ostad-jafari.com
تلفن ثابت: +9821 44091042 +9821 44005453
نمابر: +9821 44070200
حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به موسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری است
توسعه و پشتیبانی فنی شرکت توسعه همراه افزار ایرانیان