در گردونه اجتماع

رابطه كار با حیات انسان

 

می دانیم كه برای شناخت دقیق یك موضوع باید آن را در حال ارتباط با مجموع پدیده هایی كه با آن ارتباط دارند، مورد بررسی قرار داد. به طور مثال: برای شناسایی یك برگ گل، عمومآ برگ سبزی را از درخت جدا می كنیم و آن را در آزمایشگاه با مجهزترین ابزارها شناسایی می كنیم. در این نوع تحقیقات، برگ كلی را شناسایی می كنیم كه از شاخه و درخت و مواد زمینی و جریان آب و هوا و اشعه آفتاب جدا شده است. چون موجودیت برگ در ارتباط با امور مذكور نیست، لذا شناسایی ما كامل نخواهد بود. در مورد كار و فعالیت انسانی نیز باید همه اموری را كه با كار ارتباط دارند، شناسایی كنیم، به ویژه حیات خود انسان كه اساسی ترین رابطه را با كار دارد. كار نیز مهم ترین عامل در جهت شكوفایی انسان است. انسان در دوره های مختلف حیات، انرژی های خود را در جهت دو نوع كار فكری و عضلانی از بین می برد.

 

ارزش

 

در مورد ارزش، تعریف های مختلف ارائه شده كه جامع مشترك آن ها، مفید بودن است. یعنی این كه انسان ها، چیزهای مفید را به وجود می آورند و در مقابل چیزهای مفید دیگر واگذار می كنند.

این تعریف، صحیح و رضایت بخش نیست، و باید با توجه به انواع ارزش ها برای هر یك معنایی را ذكر كرد.

 

1- ارزش استعمال: این نوع ارزش عبارت است از مفیدترین موادی كه به وسیله كار به صورت كالا درمی آید.

به عبارت دیگر، این ارزش كه مواد معینی را به وسیله كار به صورت كالا درمی آورد، عبارت است از: مفیدیت موادی كه ناشی از خواص طبیعی و شیمیایی آن ها می باشد، و موضوع دارای ارزش به وسیله همین خواص، احتیاجات و خواسته های انسانی را اشباع و مرتفع می سازد.

این نوع ارزش دارای سه بعد اساسی است:

 

الف- خواص عینی مفیدی كه در مواد وجود دارد، نظیر خواص فیزیكی و شیمیایی.

 

ب- محدودیت موضوعی كه دارای خواص مفید است. موادی چون هوا و آفتاب و آب و دیگر مواد عمومی كه در طبیعت بسیارند، هر چند مفید و دارای ارزش هستند، اما به قیمت و بها تبدیل نمی شوند.

 

ج- بعد انسانی ارزش است. یعنی كالا و مواد در ارتباط با انسان ارزش پیدا می كنند. مدیران اجتماعی باید تلاش كنند تا ارزش های واقعی را از ارزش های مبتنی بر هوی و هوس تفكیك كنند و آن چه را كه برای ابعاد حیات انسان ها مفید است، تقویت نمایند تا سودجویان دست به تولید كالاهایی نزنند كه جهت اشباع هوی و هوس های انسان ها به كار می روند.

 

2- ارزش مبادله ای :عبارت است از بهایی كه در برابر كار یا كالای عرضه شده پرداخت می شود. این نوع ارزش با نظر به مجموع جریانات عرضه و تقاضا و رقابت ها در میان تولیدكنندگان و مسائل مربوط به پول و سایر پدیده های اجتماعی به وجود می آید كه سبب نوسانات ارزشی كار و كالا می باشد.

ارزش مبادله ای نباید با ارزش استعمال، فاصله نامعقول پیدا كند.

 

3- ارزش توجیه ذاتی: این نوع ارزش در ارتباط با كارهایی است كه انسان ها در راه توجیه خود، در مسیر هدف های زندگی فردی و اجتماعی خود انجام می دهند. این نوع ارزش بر دو قسم است:

الف- ارزش های فكری، اعم از علمی و فلسفی و هنری و اعتقادی كه برای تنظیم اهداف و آرمان های جامعه ضرورت دارند و یا موجب حركت تكاملی جامعه می شوند.

ب- ارزش های توجیه ذاتی جبری، نظیر تعلیم و تربیت ها و فعالیت های مدیریتی گروهی و اجتماعی.

 

4- ارزش های فوق مبادله ای: مانند ارزش كارها و فعالیت های مغزی و روانی كه برای تحقق بخشیدن به آرمان ها و هدف های والای انسانی به كار گرفته می شوند. این گونه ارزش ها را نمی توان با قیمت مادی سنجید. در طول تاریخ نیز كارها و فعالیت های فكری و عضلانی گوناگون در جهت تحقق ارزش های انسانی انجام پذیرفته، بدون آن كه عاملان آن توقع قیمت و بهایی را داشته باشند.

 

تعداد بازدید: ۱۴۸۷۷

فرم تماس

آدرس:

فلکه دوم صادقیه - بلوار آیت الله کاشانی - خ حسن آباد - کوچه 4 - پلاک 22 - ایران - تهران

کد پستی: 1481843465
مرکز فروش آثار:
ایمیل: info@ostad-jafari.com
تلفن ثابت: +9821 44091042 +9821 44005453
نمابر: +9821 44070200
حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به موسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری است
توسعه و پشتیبانی فنی شرکت توسعه همراه افزار ایرانیان